Ανάλυση της ρυθμικής ποικιλίας του James Hetfield στο „Hit the lights“

Εισαγωγή σε σχέση με τη ρυθμική ποικιλία του James Hetfield

Ο ρυθμός του James Hetfield, του δαιμόνιου κιθαρίστα των Metallica είναι πλούσιος και εκλεπτυσμένος. Δεν είναι τόσο απλός, όπως ο ρυθμός του Tony Iommi ή του Malcom Young. Αλλά δεν κανει και την εντύπωση της ανεξήγητης πολυπλοκότητας. Κάποιος νόμος πρέπει να λειτουργεί ως βάση.

Πώς αυτό μπορεί να κανονιστεί, δεν είναι πάντα δυνατόν για να λειφθούμε με την πρώτη ακρόαση της σύνθεσης. Όμως, στην του James Hetfield, βρίσκουμε τουλάχιστον ενδείξεις για τη λύση αυτου του προβλήματος. Για το σκοπό αυτό απαιτείται μια προκαταρκτική εξέταση.

Ο ρυθμός, ώς σημαντικό στοιχείο στα έργα του James Hetfield

Από τα πρώτα χρόνια της ροκ μουσικής, ο ρυθμός ήταν απαραίτητο μέρος της κοινής μουσικής γλώσσας των κιθαριστών. Εκτός από ορισμένες φορές δεν είχε καμία σχέση με την μορφή μίας σύνθεσης. Για αυτόν τον λόγο μπορεί εύκολα να αναπαρασταθεί ως ένα σύστημα.

Αυτό δεν ισχύει για τον James Hetfield. Σε αυτόν είναι ο ρυθμός απαραίτητο χαρακτηριστικό τού δικού του στίλ σύνθεσης. Μετατρέπεται σχεδόν πάντα από σύνθεση σε σύνθεση και για αυτό ειναι δύσκολο να αποτελέσει ενα συστηματικό θέμα. Το ίδιο ισχύει επίσης και για τον Malcom Young. Εδώ μιλάμε για AC / DC-like ή ρυθμό. Να μιλήσουμε για KISS-ρυθμό, θα ήταν παράλογο.

Εισαγωγή στη σύνθεση „Hit the lights“ του James Hetfield

Λοιπόν, στο ακόλουθο παράδειγμα θα συζητηθεί μόνο μία ρυθμική αρχή μεταξύ πολλών. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον στον James Hetfield ειναι οι επαναλαμβανόμενες συγκοπικές ρυθμικές φιγούρες (στο ακόλουθο παράδειγμα ειναι σε Οκτάβες) και σε συνδυασμό με απλά και μικτά μέτρα. Η χρήση αυτής της ρυθμικής αρχής κάνει διαφανές τον τρόπο με τον οποίο ο James Hetfield παραδοσιακές ρυθμικές αρχές χρησιμοποιεί και αναπτύζει.

Για το σκοπό αυτό είναι η σύνθεση «Hit the lights» από το CD Kill ’em all από το 1983 κατάλληλη. Επειδή, ο κεντρικός ρόλος της ρυθμικής φιγούρας γίνεται ιδιαίτερα διαφανές στο ακόλουθο απόσπασμα.

Παρτιτούρα του „Hit the lights“
απο τον James Hetfield

2:34 Ακολουθεί το παράδειγμα „Hit the lights“. Ξεκινά στα 2 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα

Παρτιτούρα για την κιθάρα του James Hetfield στο 'Hit the lights'

Κατέβασμα πολυμέσου (hit the lights)
Μέγεθος αρχείου: 354 Kb

Ό φυλλομετρητής σας δεν μπορεί να αλληλεπίδραση με το ηχητικό αρχείο „Hit the lights“ τής Metallica. „Quick Time“ προηυποθείται. Κάντε εδώ κλικ για να κατεβάσετε το Quick Time.

 

Ανάλυση της σύνθεσης „Hit the lights“ του James Hetfield

Τα μέτρα 1 – 3 και 4 διαφέρουν ρυθμικά και έχουν διαφορετικά μοτίβα, ενώ η δυναμική και η ενορχήστρωση τους ειναι κοινή. Όπως μπορείτε να δείτε σαφής, είναι το αρμονικό υλικό του αποσπάσματος σχετικά περιορισμένο. Πραγματο- ποιήθηκε από τις συγκοπικές οκτάβες (μέτρα 1-3) και ειδικά από την μελωδική γραμμή του μέτρου 4. Γενικά, χρησιμοποιείται ως εντατικοποίηση τού ήχου και κάνει την αδιάσπαστη μετάβαση στό επόμενο μέτρο δυνατόν.

Αυτή η μέθοδος σύνθεσης είναι προφανώς ο λόγος για την ρυθμική ποικιλία του αποσπάσματος, αλλά και για την ευταξία του. Πολύχρωμη, επειδή η περίεργη στιγμή του μέτρου 4 (εδώ 7/8) δεν κάνει τη ρυθμική λειτουργία πραγματικά αντιληπτή. Σε αντίθεση δημιουργείται η εντύπωση της τάξης από την σαφώς ακουστά αρμονική ζώνη των οκτάβων.

Συμπέρασμα σχετικά της ρυθμικής ποικιλίας του James Hetfield

Για πρώτη φορά στο δημιουργικό έργο του James Hetfield γίνεται η ιδιοφυία του ως κιθαρίστας ρυθμού ακουστή. Και παρόλο τη σύγχυση του παλμού το παίξιμο του ειναι συναρπαστικό.

Συνοπτικά μπορούμε να πούμε ότι ο James Hetfield στη μουσική του επανάσταση καταλαμβάνει ουσιώδη στοιχεία της παράδοσης και κάνει χρήση τους, με εναν τρόπο ο οποίος ηταν ώς τότε άγνωστος.

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *