Αρχείο κατηγορίας: Ανάλυση παρτιτούρας

Για παράδειγμα, ‘The shortest straw’ της Metallica απο το CD And justice for all

Εισαγωγή σε σχέση με τη «Κρουστή» χρήση της κιθάρας

Κάθε όργανο έχει τα τεχνικά χαρακτηριστικά του, έτσι και η κιθάρα.
Λόγου αυτού υπάρχουν λειτουργίες οι οποίες είναι κατάλληλες και άλλες πάλι όχι. Πολλές από αυτές που εμείς θεωρούμε ως χαρακτηριστικές, αντιστοιχούν στην πραγματικότητα μονάχα στη συνηθισμένη χρήση του οργάνου.

Εξάλλου, είναι τα όργανα ιστορικών τροποποιήσεων εκτεθειμένα. Λόγο αυτού, μπορεί να αλλάξει ο ρόλος του. Αλλά και τεχνικές αλλαγές μπορούν να έχουν άμεση σχέση στο ρόλο ενός οργάνου. Και τέλους, επειδή οι τεχνικές δεξιότητες των παικτών δεν παραμένουν οι ίδιες.

Κατά συνέπεια, η αλλαγή του ρόλου ενός οργάνου μπορεί να είναι το αποτέλεσμα μιας ιστορικής διαδικασίας. Όμως, και η συνθετική πρόθεση είναι δυνατόν. Μόνο ό,τι η γνώση σχετικά του «χαρακτήρα» ενός οργάνου καθιστά τη διαπίστωση των δυνατοτητων του για την αλλαγή του ρόλου του. Αυτή η χρήση ενός οργάνου (εδώ η ηλεκτρική κιθάρα) ονομάζεται «υποκατάσταση».

Παρτιτούρα του „The shortest straw“
με τη γραμμή για κιθάρα

0:16 Ακολουθεί η παρτιτούρα του παραδείγματος „The shortest straw“. Το παράδειγμα ξεκινά στα 16 δευτερόλεπτα.

Παρτιτούρα του 'The shortest straw' με τη γραμμή κιθάρας του James Hetfield

Κατέβασμα πολυμέσου (the shortest straw)
Μέγεθος αρχείου: 456 Kb

Ό φυλλομετρητής σας δεν μπορεί να αλληλεπίδραση με το ηχητικό αρχείο „The shortest straw“ τής Metallica. „Quick Time“ προηυποθείται. Κάντε εδώ κλικ για να κατεβάσετε το Quick Time.

Αποσαφήνιση του όρου «κρουστή χρήση»

Στο παράδειγμα πού ακολουθεί «The shortest straw» σχετίζεται η υποκατάσταση στη λειτουργία του οργάνου. Επίσης, τον όρο «κρουστή χρήση» καταλαβαίνουμε εδώ μεταφορικά. Γιατί, η στενή έννοια του όρου «κρουστή χρήση» σημαίνει τό κυριολεκτικό χτύπημα του οργάνου.

Τα χαρακτηριστικά του ηχητικού αποτελέσματος

Ανεξάρτητα ότι σε αυτό το παράδειγμα η κιθάρα δεν χρησιμοποιείται πραγματικά «κρουστά», η ρυθμική φιγούρα που ηχεί μας θυμίζει τα χαρακτηριστικά του τυμπάνου. Χωρίς αμφιβολία υπάρχουν λόγοι για τους οποίους σκεφτόμαστε το τύμπανο όταν ακούμε την ρυθμική κιθάρα. Το ενα σημαντικό στοιχείο είναι οι επαναλήψεις και το άλλο σημαντικό στοιχείο είναι η φιγούρα με την οποία εκτελείται ο ρυθμός.

Η επανάληψη των τόνων ως μείωση τους σε εναν μόνο, συμβάλλει στη μίμηση των κρουστών οργάνων. Έχει ως αποτέλεσμα τον εξαιρετικό περιορισμό της μελωδίας ενός οργάνου. Στό παράδειγμα μας έχει τον μελωδικό περιορισμό της κιθάρας. Δηλαδή, η κιθάρα «πλησιάζει» έτσι τα κρουστά όργανα.

Αξιοσημείωτο είναι και τα Powerchords. Λόγο αυτού, ακούγεται η ρυθμική φιγούρα συνολικά πιο «ελαφρά». Οι επαναλαμβανόμενες νότες γίνονται πιο αισθητές. Και τελικά η δυνατότητα αναπαραγωγής είναι γενικά καλύτερη.

Ένα σημαντικό γεγονός ακόμη

Άν και η επιθυμητή μίμηση δεν επιτυγχάνει πάντα λόγω της πραγματικά μεγάλης ποικιλίας των όργάνων, δημιουργούμε ένα τρίτο μή ρεαλιστικό όργανο. Αυτό κάνει δυνατόν να σχεδιάζουμε τη μουσική μας συναρπαστικά.

Ανάλυση της ρυθμικής ποικιλίας του James Hetfield στο „Hit the lights“

Εισαγωγή σε σχέση με τη ρυθμική ποικιλία του James Hetfield

Ο ρυθμός του James Hetfield, του δαιμόνιου κιθαρίστα των Metallica είναι πλούσιος και εκλεπτυσμένος. Δεν είναι τόσο απλός, όπως ο ρυθμός του Tony Iommi ή του Malcom Young. Αλλά δεν κανει και την εντύπωση της ανεξήγητης πολυπλοκότητας. Κάποιος νόμος πρέπει να λειτουργεί ως βάση.

Πώς αυτό μπορεί να κανονιστεί, δεν είναι πάντα δυνατόν για να λειφθούμε με την πρώτη ακρόαση της σύνθεσης. Όμως, στην του James Hetfield, βρίσκουμε τουλάχιστον ενδείξεις για τη λύση αυτου του προβλήματος. Για το σκοπό αυτό απαιτείται μια προκαταρκτική εξέταση.

Ο ρυθμός, ώς σημαντικό στοιχείο στα έργα του James Hetfield

Από τα πρώτα χρόνια της ροκ μουσικής, ο ρυθμός ήταν απαραίτητο μέρος της κοινής μουσικής γλώσσας των κιθαριστών. Εκτός από ορισμένες φορές δεν είχε καμία σχέση με την μορφή μίας σύνθεσης. Για αυτόν τον λόγο μπορεί εύκολα να αναπαρασταθεί ως ένα σύστημα.

Αυτό δεν ισχύει για τον James Hetfield. Σε αυτόν είναι ο ρυθμός απαραίτητο χαρακτηριστικό τού δικού του στίλ σύνθεσης. Μετατρέπεται σχεδόν πάντα από σύνθεση σε σύνθεση και για αυτό ειναι δύσκολο να αποτελέσει ενα συστηματικό θέμα. Το ίδιο ισχύει επίσης και για τον Malcom Young. Εδώ μιλάμε για AC / DC-like ή ρυθμό. Να μιλήσουμε για KISS-ρυθμό, θα ήταν παράλογο.

Εισαγωγή στη σύνθεση „Hit the lights“ του James Hetfield

Λοιπόν, στο ακόλουθο παράδειγμα θα συζητηθεί μόνο μία ρυθμική αρχή μεταξύ πολλών. Ιδιαίτερα ενδιαφέρον στον James Hetfield ειναι οι επαναλαμβανόμενες συγκοπικές ρυθμικές φιγούρες (στο ακόλουθο παράδειγμα ειναι σε Οκτάβες) και σε συνδυασμό με απλά και μικτά μέτρα. Η χρήση αυτής της ρυθμικής αρχής κάνει διαφανές τον τρόπο με τον οποίο ο James Hetfield παραδοσιακές ρυθμικές αρχές χρησιμοποιεί και αναπτύζει.

Για το σκοπό αυτό είναι η σύνθεση «Hit the lights» από το CD Kill ’em all από το 1983 κατάλληλη. Επειδή, ο κεντρικός ρόλος της ρυθμικής φιγούρας γίνεται ιδιαίτερα διαφανές στο ακόλουθο απόσπασμα.

Παρτιτούρα του „Hit the lights“
απο τον James Hetfield

2:34 Ακολουθεί το παράδειγμα „Hit the lights“. Ξεκινά στα 2 λεπτά και 34 δευτερόλεπτα

Παρτιτούρα για την κιθάρα του James Hetfield στο 'Hit the lights'

Κατέβασμα πολυμέσου (hit the lights)
Μέγεθος αρχείου: 354 Kb

Ό φυλλομετρητής σας δεν μπορεί να αλληλεπίδραση με το ηχητικό αρχείο „Hit the lights“ τής Metallica. „Quick Time“ προηυποθείται. Κάντε εδώ κλικ για να κατεβάσετε το Quick Time.

 

Ανάλυση της σύνθεσης „Hit the lights“ του James Hetfield

Τα μέτρα 1 – 3 και 4 διαφέρουν ρυθμικά και έχουν διαφορετικά μοτίβα, ενώ η δυναμική και η ενορχήστρωση τους ειναι κοινή. Όπως μπορείτε να δείτε σαφής, είναι το αρμονικό υλικό του αποσπάσματος σχετικά περιορισμένο. Πραγματο- ποιήθηκε από τις συγκοπικές οκτάβες (μέτρα 1-3) και ειδικά από την μελωδική γραμμή του μέτρου 4. Γενικά, χρησιμοποιείται ως εντατικοποίηση τού ήχου και κάνει την αδιάσπαστη μετάβαση στό επόμενο μέτρο δυνατόν.

Αυτή η μέθοδος σύνθεσης είναι προφανώς ο λόγος για την ρυθμική ποικιλία του αποσπάσματος, αλλά και για την ευταξία του. Πολύχρωμη, επειδή η περίεργη στιγμή του μέτρου 4 (εδώ 7/8) δεν κάνει τη ρυθμική λειτουργία πραγματικά αντιληπτή. Σε αντίθεση δημιουργείται η εντύπωση της τάξης από την σαφώς ακουστά αρμονική ζώνη των οκτάβων.

Συμπέρασμα σχετικά της ρυθμικής ποικιλίας του James Hetfield

Για πρώτη φορά στο δημιουργικό έργο του James Hetfield γίνεται η ιδιοφυία του ως κιθαρίστας ρυθμού ακουστή. Και παρόλο τη σύγχυση του παλμού το παίξιμο του ειναι συναρπαστικό.

Συνοπτικά μπορούμε να πούμε ότι ο James Hetfield στη μουσική του επανάσταση καταλαμβάνει ουσιώδη στοιχεία της παράδοσης και κάνει χρήση τους, με εναν τρόπο ο οποίος ηταν ώς τότε άγνωστος.